Cranio dla noworodka i dziecka

Narodziny oznaczają dla dziecka przejście do zupełnie nowych warunków. Pojawiają się światło, dźwięki, grawitacja, oddychanie płucne, nowy sposób odżywiania i wiele bodźców, których wcześniej nie doświadczało w taki sposób.

Układ nerwowy noworodka jest jeszcze niedojrzały, dlatego dziecko reguluje się przede wszystkim w relacji z opiekunem. Głos, zapach, dotyk, rytm serca i sposób trzymania przez mamę i tatę są dla niego ważnymi sygnałami bezpieczeństwa.

Jak wygląda sesja z noworodkiem?

Sesja odbywa się zawsze w obecności rodzica, najlepiej obu. Dziecko może leżeć na rękach mamy lub taty, spać, poruszać się, być karmione albo potrzebować przerw i przytulenia.

Kontakt jest krótki, bardzo delikatny i stale negocjowany.

Informuję dziecko o zamiarze dotyku i obserwuję jego reakcje: oddech, napięcie, mimikę, ruch, kontakt wzrokowy, odwracanie głowy, płacz albo szukanie rodzica.

To dziecko wyznacza tempo sesji. Odwrócenie głowy, napięcie, odsuwanie się czy narastający płacz są informacją, że potrzebuje przerwy, zmiany kontaktu albo powrotu do opiekuna.

Dzięki temu nawet bardzo małe dziecko może doświadczać, że jego ciało, granice i sygnały są zauważane.

Z czym rodzice zgłaszają się z noworodkiem?

Najczęstsze powody zgłoszenia to:

• długi, trudny albo bardzo szybki poród,

• cięcie cesarskie lub poród zabiegowy,

• duża płaczliwość i trudność z wyciszeniem,

• problemy ze snem i częste wybudzanie,

• kolki i napięcia brzuszka,

• trudności ze ssaniem, karmieniem lub przybieraniem na wadze,

• wzmożone napięcie w ciele,

• asymetria ułożenia i preferowanie jednej strony,

• trudności z koordynacją ruchową,

• duża wrażliwość na dotyk, dźwięk lub zmianę pozycji,

• potrzeba wsparcia po chorobie, operacji, hospitalizacji albo innych intensywnych procedurach.

Czasem rodzic nie potrafi wskazać jednej konkretnej dolegliwości, ale zauważa, że dziecko jest niespokojne, napięte albo po trudnym doświadczeniu „nie wróciło jeszcze do siebie”.

W czym terapia czaszkowo-krzyżowa może być pomocna po porodzie?

Sesje TCK pomagają w łagodniejszej adaptacji dziecka do nowych warunków, regulacji napięcia oraz odzyskiwaniu równowagi po doświadczeniu narodzin.

Cranio może wspierać:

• spokojniejszą adaptację dziecka do świata zewnętrznego,

• harmonijny rozwój,

• wyciszenie i regulację napięcia,

• spokojniejszy sen,

• ssanie i karmienie,

• prawidłowe przybieranie na wadze,

• większy komfort układu pokarmowego i zmniejszenie napięcia towarzyszącego kolkom,

• swobodniejsze obracanie głowy i większą symetrię ruchu,

• powrót do większej równowagi po długim, szybkim albo zabiegowym porodzie.

Cranio może być szczególnie wspierające po porodzie przez cięcie cesarskie, z użyciem próżnociągu lub kleszczy, po bardzo długiej albo szybkiej akcji porodowej, a także po hospitalizacji, procedurach medycznych lub rozdzieleniu dziecka i mamy.

Wzorce porodowe u dziecka

W czasie porodu ciało dziecka doświadcza kompresji, rotacji, zmian ciśnienia i intensywnej adaptacji. Przy cięciu cesarskim przejście do nowego środowiska następuje w inny, często bardziej nagły sposób.

Wzorzec porodowy może oznaczać sposób, w jaki ciało nadal organizuje napięcie i ruch wokół tego doświadczenia. Może wyrażać się jako:

• asymetria,

• preferowanie jednej strony,

• napięcie w określonych obszarach,

• trudność z osadzeniem się i wyciszeniem,

• niechęć do określonej pozycji,

• zwiększona wrażliwość na dotyk,

• trudności związane ze ssaniem i karmieniem.

Praca nie polega na siłowym korygowaniu ciała dziecka. Terapeuta słucha, obserwuje i podąża za tym, co ciało oraz układ nerwowy dziecka są gotowe pokazać.

Cranio dla starszego dziecka

Przedszkolak nie musi leżeć na stole. Sesja może odbywać się podczas zabawy, oglądania książki albo w krótkich momentach kontaktu przeplatanych ruchem.

Rodzice starszych dzieci zgłaszają się m.in. przy:

• trudnościach ze snem,

• dużej wrażliwości na bodźce,

• napięciu w ciele,

• problemach z koncentracją i nauką,

• trudnościach z regulacją emocji,

• częstych wybuchach gniewu,

• nadmiernej lękliwości i nieśmiałości,

• moczeniu nocnym,

• trudnościach w relacjach z rówieśnikami,

• doświadczeniach choroby, operacji lub hospitalizacji,

• ADHD, spektrum autyzmu.

Cranio jest pracą prowadzoną w relacji. Rodzice pozostają ważną częścią spotkania, a terapeuta podąża za reakcjami, granicami i gotowością dziecka.